icelandic turf houses

Ισλανδία - Το παγωμένο κλίμα και η έλλειψη ποικιλίας φυσικών πόρων οδήγησε στη δημιουργία αυτής της μορφής κατοικιών. Είναι σπίτια από ξύλο ή πέτρα πάνω από τα οποία μεγαλώνει turf, ένα φυτό της περιοχής. Αυτό δημιουργεί ένα ισχυρό στρώμα φυσικής μόνωσης γύρω από τα σπίτια, προστατεύοντάς τα κυρίως από το υπερβολικά ψυχρό κλίμα. Έχουν ιστορία πολλών χιλιάδων ετών και η αρχιτεκτονική τους έχει εξελειχθεί και χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα.

Παλιά, η διαρρύθμιση ακολουθούσε έναν κεντρικό διάδρομο που αποτελούσε τον κυρίως ζωτικό χώρο του σπιτιού με την εστία. Γύρω από αυτόν υπήρχαν κάποιας μορφής υπνοδωμάτια και μερικά σπίτια διέθεταν και χώρο φιλοξενίας. Επιπλώνονταν από ξύλινα αντικείμενα και τα σκεπάσματα ήταν γούνινα. Ολόκληρα, τα σπίτια αυτά φανερώνουν μια μορφή εκμετάλλευσης των άμεσων υλικών που προσφέρει το φυσικό περιβάλλον μιας περιοχής για την επίτευξη της επιβίωσης και κάποιων συνθηκών άνεσης.


http://www.hurstwic.org/history/articles/daily_living/text/longhouse.htm

gaudi

la sagrada familia

vicens house

crypt guell

υπόγειο του μεγάρου guell, ράμπα εισόδου των αμαξών.

calvet building interior

guell park - αντί να ισοπεδώσει τους λόφους της περιοχής, διαμόρφωσε σκεπαστούς διαδρόμους όπως αυτός που φαίνεται στην πιο πάνω φωτογραφία.

pictures from "gaudi", published by taschen

tatebanko

tatebanko είναι μια ιαπωνική μορφή τέχνης με την οποία κατασκευάζεις χάρτινα προοπτικά τοπία. Η τέχνη αυτή ήταν ιδιαίτερα γνωστή από τον 17ο αιώνα, αλλά ακόμα και σήμερα πωλούνται φάκελοι με τοπία που μπορεί κανείς να κατασκευάσει μόνος του.
Ουσιαστικά τοποθετούνται κάθετα απεικονίσεις στοιχείων του τοπίου η μια πίσω από την άλλη...
οι εικόνες νομίζω τα λένε όλα...

ΑΡΧΕΤΥΠΑ

Τσαρδάκι-Δραγασιά, Θεσσαλία, του Τάκη Τλούπα. 

 

Τσαρδάκι-Δραγασιά, Αμπελώνας Λάρισας, Θεσσαλία, 1960, του Τάκη Τλούπα

http://www.archetypa.blogspot.com/

ΕΚΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ Ε.Ι.Α.  "Αρχέτυπα* Απο τις καλύβες και τα μαντριά  στη σύγχρονη τέχνη και αρχιτεκτονική"

Αριστερά: Καλαθοπλεκτική, Δ. Θεοχάρης, "Νεολιθική Ελλάδα", του Τάκη Τλούπα. 

Οι πυραμίδες της Αιγύπτου

Η Ιστορία της Αιγύπτου έχει γοητεύσει εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Στην Αίγυπτο άκμασε ιδιαίτερα η ιατρική όπως και η γραφή και η αστρονομία. Αλλά όταν ακούμε την λέξη Αίγυπτος μας έρχονται στο νου τα τεράστια μνημεία που άφησε πίσω του ο τεράστιος πολιτισμός των Αρχαίων Αιγυπτίων, τις πυραμίδες. Αλλά τι είναι οι πυραμίδες;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ

Οι πυραμίδες είναι τάφοι για τους βασιλιάδες της Αιγύπτου, τους Φαραώ. Σκοπός της πυραμίδας ήταν να «στεγάσει» το νεκρό Φαραώ κατά τη διάρκεια της μεταθανάτιας ζωής του. Οι αρχαιολόγοι λένε ότι το σχήμα της πυραμίδας προήλθε από παλαιότερους τύμβους ή συμβόλιζε τις ακτίνες του ήλιου ή ακόμα και μια σκάλα προς τον ουρανό. Αιώνες μετά οι κάτοικοι της Κεντρικής Αμερικής έχτισαν και αυτοί πυραμίδες – ναούς. Παρόλα αυτά οι πυραμίδες της Κ. Αμερικής έμοιαζαν ελάχιστα με αυτούς της Αιγύπτου, καθώς η κορυφή τους ήταν επίπεδη και τουλάχιστον σε μια πλευρά υπάρχουν σκάλες.

ΟΙ ΠΡΏΤΕΣ ΠΥΡΑΜΊΔΕΣ

Οι πρώτες πυραμίδες εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του Αρχαίου Βασιλείου (3200 – 2300 π.Χ.) ανάμεσα σε αυτές και η Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα, ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου. Οι πρώτοι τάφοι των Αιγυπτίων ήταν τύμβοι που φτιάχνονταν όταν κάλυπταν έναν απλό τάφο με χαλίκια. Αργότερα, οι αξιωματούχοι και οι Φαραώ θάβονταν σε στενόμακρα κτήρια από τούβλα λάσπης, τους μασταμπάδες. Μερικοί μασταμπάδες καλύπτονταν, επίσης με τούβλα. Ωστόσο η πρώτη πυραμίδα και ο πρώτος πέτρινος τάφος ήταν η Βαθμιδωτή πυραμίδα του Φαραώ Ζονέρ. Σιγά σιγά όμως η μορφή άρχισε αλλάζει. Οι βαθμιδωτές πυραμίδες συμβόλιζαν την σκάλα με την οποία ο νεκρός θα έφτανε στα αστέρια μαζί με τους άλλους θεούς. Κατά την διάρκεια του χρόνου, όμως, ο ήλιος πήρε μεγαλύτερη σημασία από τα αστέρια, κι έτσι χτίστηκαν οι πραγματικές πυραμίδες που οι πλευρές τους συμβόλιζαν τις ακτίνες του ήλιου.

ΠΩΣ ΧΤΙΖΟΤΑΝ ΜΙΑ ΠΥΡΑΜΙΔΑ

Η κατασκευή της πυραμίδας του Χέοπα διήρκεσε περίπου τριάντα χρόνια. Επιλέχθηκε ο ιδανικός χώρος: ο τελευταίος πετρώδης όγκος της λυβικής πεδιάδας, πριν από το δέλτα του Νείλου στην πεδιάδα της Γκίζας. Οι ιερείς-αστρονόμοι προσανατόλισαν το μνημείο προς την ιερή πόλη Κεμ (Ληθόπολη), που προστατευόταν από το θεό Χόρους. Για να το επιτύχουν, οι αστρονόμοι έπρεπε να καθορίσουν το Βορρά. Το κατόρθωσαν με εκπληκτική ακρίβεια, με προσέγγιση 2´´ και με όργανα προσκοπικά. Όπως το "μέρκχετ" , μια ράβδο με σχισμή στην κορυφή, μέσα από την οποία παρατηρούσαν την κίνηση των άστρων, μια άλλη ράβδο με νήμα της στάθμης που έδειχνε αν κρατούσαν ευθεία την πρώτη, κι ένα επίπεδο αναφοράς πάνω στο έδαφος, που έδειχνε τις 360 μοίρες.

Το εργοτάξιο είχε μια πολύπλοκη οργάνωση που, ξεκινώντας από τον "αρχηγό" όλων των έργων του βασιλιά, έφτανε στους τέσσερις επιθεωρητές των πλευρών της βάσης της πυραμίδας και στους αρχιτέκτονες, στους γραφιάδες, στους επιστάτες των συνεργείων, στους εξειδικευμένους εργάτες (ξυλουργούς, τεχνίτες, λαξευτές, κ.λπ.) και στους κοινούς εργάτες (οι οποίοι σπάνια ξεπερνούσαν τα 35 χρόνια ζωής και μετέφεραν ογκόλιθους βάρους τριών τόνων). Οι ογκόλιθοι που χρησιμοποιήθηκαν στην Γκίζα ήταν δύο τύπων: ένας γκρίζος και ακατέργαστος για θεμέλια και δομικά γεμίσματα, κι ένας λευκός και συμπαγής για τις επενδύσεις. Ενώ ο τελευταίος τύπος έφτανε με πλοία από μακρινά λατομεία, ο πρώτος προερχόταν από τα λατομεία που βρίσκονταν γύρω από το βράχο, ο οποίος θα έπαιρνε τελικά τη μορφή της Σφίγγας. Η εργασία στα λατομεία της Γκίζας διευκολύνθηκε από τα εδαφολογικά χαρακτηριστικά - στρώματα βράχου ήταν χωρισμένα από αργιλώδη στρώματα πάχους 1-20 εκατοστών. Οι εργάτες έσκαβαν στις πλευρές τής βραχώδους πλάκας με σφυριά από σκληρή μυτερή πέτρα, ένα τετράγωνο σχήμα ώσπου να βρουν το αργιλώδες στρώμα. Τότε αρκούσε ένας μοχλός για να το αποκολλήσουν.

Πώς μεταφέρθηκαν οι ογκόλιθοι στο ύψος των 146,594 μέτρων της πυραμίδας του Χέοπα. Μερικές υποθέσεις βασίζονται στη χρήση διαφόρων ειδών μηχανών. Άλλες, επικεντρώσουν την προσοχή τους στις ράμπες, χάρη στις οποίες οι εργάτες μετέφεραν τους ογκόλιθους. Στην πρώτη περίπτωση οι θεωρίες στηρίχτηκαν στη χρήση μηχανών για τις οποίες δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία. Στη δεύτερη, αντίθετα, οι ειδικοί έλαβαν υπόψη τους τις τεχνικές που ήταν σίγουρα γνωστές στους αρχαίους Αιγυπτίους: κεκλιμένα επίπεδα, έλκηθρα, σκοινιά και... μπράτσα. Ο πρώτος που προσπάθησε να εξηγήσει το πώς κατασκευάστηκαν οι πυραμίδες ήταν ο Έλληνας ιστορικός Ηρόδοτος, το 480 π.Χ. Και ήταν ο πρώτος που μίλησε για ένα είδος μηχανής: την ανυψωτική αιώρα, ένα είδος ζυγού με ξύλινο ημικυλινδρικό αναφορέα. Άλλοι, πάλι, μίλησαν για ανελκυστήρες με βίντζι ή άλλο κατάλληλο εξοπλισμό. Όμως σήμερα οι μελετητές αποκλείουν ότι εκείνη την εποχή υπήρχαν βίντζια, τροχαλίες, βαρούλκα ή μεταλλικοί γάντζοι

Οι πιο αποδεκτές υποθέσεις για τον τύπο τής ράμπας που χρησιμοποιήθηκε στην τοποθέτηση των ογκόλιθων της πυραμίδας είναι τρεις. Η πρώτη θεωρεί τη ράμπα ως ένα επικλινές επίπεδο από τη βάση ως την κορυφή, η δεύτερη θέλει μία ή περισσότερες ράμπες για κάθε πλευρά τής πυραμίδας, και η τρίτη αναφέρεται σε μια σπειροειδή ράμπα. Σύμφωνα με τους περισσότερους αρχαιολόγους, για τις πενήντα περίπου πυραμίδες και τους μεγάλους ναούς που κατασκευάστηκαν στην αρχαία Αίγυπτο χρησιμοποιήθηκαν και οι τρεις τεχνικές μαζί. Όμως, για την πυραμίδα του Χέοπα η υπόθεση της ευθείας ράμπας δε μοιάζει εφικτή. Το αναγκαίο μήκος της, για να φτάσει ως την κορυφή, θα κυμαινόταν ανάμεσα στα 1,5 και 3,5 χιλιόμετρα. Και οι διάδρομοι, πλάτους από 8 έως και 15 μέτρα, θα ήταν πολύ στενοί για να μπορούν να περάσουν οι ομάδες των εργατών που έσερναν τους ογκόλιθους -τουλάχιστον 80 εργάτες για κάθε ογκόλιθο. Ο αιγυπτιολόγος Ούβο Χόλσερ διατύπωσε μια άλλη υπόθεση: μια σειρά από ράμπες ζιγκ-ζαγκ κατά μήκος τής μιας πλευράς τής πυραμίδας. Το κύριο πρόβλημα σ’ αυτή την περίπτωση είναι οι στροφές. Πώς θα μπορούσαν να στρίψουν ογδόντα εργάτες που σέρνουν έναν ογκόλιθο τριών τόνων; Η τελευταία πρόταση είναι του Ζάκι Χαβάς, διευθυντή της Γκίζας, που βασίζεται σε πρόσφατες ανακαλύψεις και είναι επεξεργασία μιας προηγούμενης θεωρίας: μια σειρά από 16 ράμπες οι οποίες, σε ελικοειδή διάταξη, φτάνουν σε ύψος 120 μέτρων. Σ’ αυτό το σημείο υπήρχε ένα πλάτωμα όπου έφτανε το απαραίτητο υλικό για την περάτωση της πυραμίδας, ακόμα και το Πυραμίδιον, το καπέλο της πυραμίδας -στην πυραμίδα του Χέοπα ζύγιζε εφτά τόνους. Είναι δυνατόν; Πρόκειται για πολύ δύσκολο έργο, όμως το εν λόγω σύστημα μοιάζει αποτελεσματικό.

ΟΙ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΓΚΙΖΑΣ

Α) Η Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα – ένα από τα εφτά θαύματα του κόσμου και η μεγαλύτερη από τις τρεις πυραμίδες της Γκίζας καθώς είναι 147 μέτρα. Χρονολογείται γύρω στο 2550 π. Χ. Παρόλο το μεγαλείο της πυραμίδας, η μούμια του Φαραώ Χέοπα δεν βρέθηκε ποτέ ενώ μερικοί από τους θησαυρούς του βρέθηκαν εκεί. Β)Η δεύτερη πυραμίδα, χτισμένη από το Φαραώ Χεφρήνα, (Χαφρέ) χρονολογείται γύρω στο 2520 π. Χ. Είναι μόλις 3 μέτρα πιο κοντή από την πυραμίδα του Χέοπα. Γ)Η τρίτη πυραμίδα, χτισμένη από τον Φαραώ Μενκαουρέ χρονολογείται γύρω στο 2490 π. Χ. Είναι η πιο μικρή από τις τρεις, καθώς φτάνει μόλις τα 66 μέτρα.

Ινδιάνικη Αρχιτεκτονική

Η λέξη τέχνη δεν υπήρχε στην γλώσσα των Ινδιάνων. Για να αναφερθούν σε κάποια καλλιτεχνική δημιουργία χρησιμοποιούσαν τον όρο «καλοφτιαγμένο» , «επιτυχημένο» , ή «δυνατό».(με την μαγική έννοια του όρου).

Οι Ινδιάνικες κατοικίες ήταν οι καλύβες. Ήταν ψηλές άνετες από 7 δέρματα Βισώνων. Στο κέντρο υπήρχε το τζάκι (ένας μικρός λάκκος κάτω από μία τρύπα της κορφής για τον καπνό. Υπήρχε ένα γρήγορο σύστημα στησίματος και μαζέματος των σκηνών (τίπις) πράγμα που βοηθούσε στις συχνές μετακινήσεις.

"Οικοδόμοι" των σπιτιών ήταν οι γυναίκες κυρίως όταν το δομικά υλικό ήταν το ξύλο ενώ οι άνδρες βοηθούσαν στις σκληρότερες εργασίες.

Σε πολλές φυλές συναντάμε μία ειδική καλύβα υδρατμών που χτίζονταν από φυλλώματα και είχε μέσα ζεματιστές πέτρες. Την χρησιμοποιούσαν για θεραπεία, για κάθαρση της ψυχής αλλά και για ψυχολογική προετοιμασία για τον πόλεμο. Ο άρρωστος που έμπαινε μέσα έριχνε νερό στις πέτρες και έμενε μέσα στους υδρατμούς όσο το θεωρούσε απαραίτητο. Βγαίνοντας βούταγε στο κρύο ποτάμι και ύστερα τυλίγονταν με ζεστές κουβέρτες.

Η κατασκευή των χόγκαν των Ναβάχο ακολουθούσε κάποιους τελετουργικούς κανόνες όσο αφορά το κόψιμο και το ράψιμο ενώ τα οικήματα που είχαν μόνιμο χαρακτήρα (οικήματα συμβουλίων ενδιαίτημα αρχηγού κ.α.) συνοδεύονταν από μια σπουδαία τελετή όταν έφτανε ο χρόνος για την καθιέρωση.

Μ΄αυτές τις τελετές εξάγνιζαν και ιεροποιούσαν το χώρο κατεβάζοντας έτσι τον Ουρανό στη Γη.

Βέβαια έχουμε και παραδείγματα κτισμάτων από πέτρα δουλεμένα με υψηλή τεχνική , όπως τα χτίσματα της περιοχής του Chaco Canyon των Anasazi.

Εκεί συναντάμε 12 μεγάλα κτίσματα κοινοβιακού τύπου, κατασκευασμένα από πλίθα.Έχουν μέχρι και πέντε ορόφους με εκατοντάδες δωμάτια, ανάλογα με τις σημερινές πολυκατοικίες.

Το εκπληκτικό εδώ είναι ότι μια έρευνα που έκαναν πρόσφατα Άγγλοι ερευνητές επέδειξε ότι 200.000 ξύλινοι δοκοί που χρειάστηκαν για την κατασκευή αυτών των κτισμάτων, είχαν μεταφερθεί από περιοχές 100.000 χλμ μακριά και είναι απορίας άξιο, πως μπόρεσαν να κουβαλήσουν 200.000 κορμούς βάρους έως 300 κιλών σε μια τέτοια απόσταση.

Μια ξεχωριστή κατηγορία οικοδομικών κατασκευών ήταν η κατασκευή αναχωμάτων.Τα αναχώματα έχουν μορφή κωνικών πυραμίδων , αλλά κάποια έχουν και τετράγωνη, πενταγωνική ή και οκταγωνική βάση. Άλλα είναι κλιμακωτά και άλλα έχουν δρόμους που οδηγούν στην επίπεδη επιφάνεια της κορυφής.

Πρόκειται για κατασκευές που απαιτούν σημαντική επιδεξιότητα.Επίσης κάποια αναχώματα έχουν την μορφή ζώου (λύκου, αρκούδας, χελώνας ή αλεπούς) που πιθανόν να υπήρξε το τοτέμ του κατασκευαστή ή ολόκληρης της φυλής.

Stonehedge

To Στόουνχεντζ είναι νεολιθικό μεγαλιθικό μνημείο του οποίου η διαμόρφωση συνεχίστηκε ως την Εποχή του Χαλκού, κοντά στο Έιμσμπερι (Amesbury) της Αγγλίας στην κομητεία του Γουΐλτσιρ (Wiltshire), περίπου 13 χλμ βορειοδυτικά του Σαλίσμπερι (Salisbury). Πρόκειται για έναν κύκλο μεγαλίθων, που κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις πλέον αποδεκτές αρχαιολογικές εκτιμήσεις ανάμεσα στο 2500 π.Χ. και το 2000 π.Χ.. Το αρχαιότερο κυκλικό ανάχωμα και η περιφερειακή τάφρος, που ανήκουν σε πρωιμότερη φάση του μνημείου, χρονολογήθηκαν προσφάτως περί το 3100 π.Χ..

Το όνομα Στόουνχεντζ (Stonehenge) προέρχεται από τις αρχαίες αγγλικές λέξεις Stanhen gist, που σημαίνουν 'κρεμαστοί λίθοι' και έδωσαν το όνομά τους σε μια ολόκληρη κατηγορία μνημείων γνωστών ως henge(s), δηλαδή κυκλικές ή οβάλ σχήματος περιοχές με διακριτά χαρακτηριστικά τους το κυκλικό ανάχωμα και την τάφρο που το περιβάλλει. Οι αρχαιολόγοι καθορίζουν τα henge(s) ως εκχωματώσεις που συνίστανται από ένα κυκλικό έγκλεισμα, περιβεβλημένο με κρηπιδωμένη κυκλική τάφρο. Όπως συμβαίνει συχνά με την αρχαιολογική ορολογία, η λέξη είναι δάνεια από τους παλιούς αρχαιοδίφες. Όμως, ο όρος henge δεν είναι και ο καταλληλότερος για την περιγραφή του Στόουνχεντζ, στην περίπτωση του οποίου το κρηπίδωμα βρίσκεται εσωτερικά της τάφρου. Παρόλο που το Στόουνχεντζ ως μνημείο είναι σύγχρονο άλλων τυπικότερων νεολιθικών κατασκευών, που φέρουν δικαιολογημένα τον τίτλο henges, θεωρούμενο στο σύνολό του δεν είναι δυνατόν να καταχωρηθεί σε κάποια κατηγορία. Μορφολογικά έχει μακρινή μόνον συγγένεια με τους υπόλοιπους λίθινους κύκλους των Βρετανικών νήσων, όπως ο κύκλος του Μπρόντγκαρ (Ring of Brodgar), για παράδειγμα, ενώ τα περίφημα τρίλιθά του το καθιστούν μοναδικό.

Ποτέ δεν λείπουν οι θεωρίες για το Στόουνχεντζ. Η νέα πρωτότυπη θεωρία έρχεται από το Βρετανό καθηγητή του πανεπιστημίου Χάντεσφιλντ, Ρούπερτ Τιλ, ειδικό σε θέματα ακουστικής και μουσικής τεχνολογίας (που παράλληλα είναι DJ μερικής απασχόλησης), ο οποίος ισχυρίζεται ότι ο χώρος δημιουργήθηκε βασικά ως μια τεράστια αρένα χορού, ιδίως για εκστατική μουσική, του τύπου της σύγχρονης τρανς.Οι αρχαιολόγοι δεν έχουν κατορθώσει ακόμα να φθάσουν σε οριστικό συμπέρασμα για το σκοπό ανέγερσης και τη χρήση του Στόουνχεντζ, αν και οι περισσότερες θεωρίες τους παραπέμπουν σε συσχέτισή του με θρησκευτικές τελετές και συναφείς αστρονομικές παρατηρήσεις.Σύμφωνα όμως με τον Τιλ, το αίνιγμα παραπέμπει σε τελείως άλλη κατεύθυνση για τη λύση του: οι όρθιες λαξευμένες πέτρες του μνημείου είχαν την σωστή ακουστική για να ενισχύουν συγκεκριμένους ήχους, ιδίως τους ρυθμικά επαναλαμβανόμενους εκστατικούς ήχους.Όπως υποστηρίζει ο Βρετανός ερευνητής, στην πρωτογενή ακέραια μορφή του, το Στόουνχεντζ είχε μια πολύ ευχάριστη ακουστική, σχεδόν του επιπέδου των σημερινών συναυλιών, η οποία τελειοποιήθηκε στο πέρασμα των αιώνων.Επειδή το μνημείο σήμερα έχει μερικώς καταρρεύσει, ο Τιλ έκανε ακουστικές προσομοιώσεις χρησιμοποιώντας μοντέλα του ακέραιου μνημείου σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, ενώ παράλληλα επισκέφθηκε για τις μετρήσεις του και μια πλήρη απομίμηση του Στόουνχετζ, που έχει κτίσει στις ΗΠΑ Αμερικανός εργολάβος.Ο Τιλ ισχυρίζεται ότι, μετά από όλα αυτά, κατάφερε να αναπαράγει με ακρίβεια πώς ακουγόταν η φωνή κάποιου ή ο ήχος από το κτύπημα των χεριών του, πριν 5.000 χρόνια, όταν θα βρισκόταν στο εσωτερικό του κύκλου του Στόουνχεντζ. Όπως είπε, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Telegraph, ακόμα και το απλό κτύπημα ενός τυμπάνου ακουγόταν απίστευτα δραματικό και έντονο.

In der plantage

Aυτό το video δείχνει την άποψη ενός εγκαταλελειμμένου σπιτιού στην περιοχή του Κάτω Αλλισσού (Νομός Αχαίας). Το σπίτι έχει έντονα χαρακτηριστική αρχιτεκτονική προσωπικότητα, και φαίνεται πως έχει βγει από ένα παραμύθι...Ως ερείπιο πλέον, έχει γίνει ένα με το περιβάλλον του, αφου στοιχεία της φύσης έχουν εισβάλει στο εσωτερικό του. Το εξωτερικό της κατοικίας αυτής περιβάλλεται απο αναριχώμενα φυτά ενώ ο κάποτε ιεραρχημένος κήπος του δεν ξεχωρίζει πλέον από την έντονη βλάστηση καθώς ενοποιείται με το φυσικό περιβάλλον. Δίπλα στο σπίτι υπάρχει ενα πηγάδι, ένα ρυάκι και ενας τεράστιος πλάτανος.
Σε αυτό το παράδειγμα φαίνεται το οξύμωρο που εμπεριέχει η αρχιτεκτονική...Τα φυσικά υλικά -κομμάτια της φύσης -απο τα οποία είναι κατασκευασμένο "προσπάθησαν" να προφυλάξουν τον άνθρωπο από τα φυσικά στοιχεία (βροχή πυρκαγια θερμότητα υγρασία κτλ...). Στην παρούσα κατάσταση φαίνεται πως η φύση θέλει να πάρει πίσω τα κομμάτια της, αντιστρέφοντας κατά κάποιο τρόπο τη διαδικασία της κατασκευής...Η φύση αποκατασκευάζει, αποδομεί και παίρνει πίσω πάντα αυτό που της ανήκει...

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Στην ελληνική μυθολογία η φύση είχε μια ιδιαίτερη θέση καθώς χρησιμοποιούταν για να επεξηγήσει τα ανεξήγητα φαινόμενα.Ένα σημαντικό στοιχείο στη μυθολογία είναι τα τέρατα.Τα συναντάμε με διάφορες μορφές, συχνά είναι μισά άνθρωπος, και συχνά είναι κυρίαρχα στα ομηρικά έπη.

Κάποια από τα τέρατα της ελληνικής μυθολογίας είναι οι κύκλωπες, η σκύλλα και η χάρυβδη, η λερναία ύδρα, η μέδουσα, ο μινώταυρος, ο κέρβερος, οι κένταυροι, η σφίγγα και οι σειρήνες.

Απεικονίσεις αυτών, έχουμε σε πολλά αγγεία που έχουν βρεθεί.

κυκλικοι ναοι

Οι κυκλικοί ναοί στους αρχαίους έλληνες ήταν πιο σπάνιοι και συνήθως χρησιμοποιούνταν για τη λατρεία υποχθόνιων θεών. Αργότερα εμφανιστηκαν τέτοιοι ναοί και στους ρωμαίους.
Ακριβώς επειδή χρησιμοποιούνταν για τη λατρεία τέτοιων θεοτήτων, πιστευόταν οτι οι ναοί αυτοί ήταν και είσοδοι για τον Κάτω Κόσμο, δηλαδή σε έναν άλλο κόσμο με διαφορετική φύση που είχε τους δικούς της νόμους.
Πολλές φορές μύθοι προσπαθούσαν, όπως αυτοί οι ναοί, να συνδέσουν τους δύο κόσμους. Ένας τέτοιος ήταν και ο μύθος της αρπαγής της Περσεφόνης. Αυτός, μάλιστα συνδέει το γεγονός με αλλαγές στη φύση του Πάνω Κόσμου. Η Δήμητρα, θεά της καλλιέργειας, της βλάστησης και της γόνιμότητας παραμέλησε τα καθήκοντα της από τη στενοχώρια της απώλειας της κόρης της. Έτσι παρουσιάστηκαν συμπτώματα χειμώνα στη γη, ενώ όταν συμφωνήθηκε να ανεβαίνει η Περσεφόνη πάνω η γη αθοφορούσε και παρήγαγε πάλι καρπούς.

Άλλοι πάλι μύθοι, προσπαθούσαν να περιγράψουν τον κόσμο στον οποίο οδηγούσαν οι κυκλικοί ναοί, με διάφορα φανταστικά ζώα, στάθμες νερών που μετακινούνταν, πλαγιές, πέτρες, φωτιά.

εικόνα απο τη wikipedia

Ακόμα, και οι διακοσμητικές λεπτομέρειες, οι ρυθμοί και τα αρχιτεκτονικά στοιχεία που χρησιμοποιούνταν στη σύνθεση των κτηρίων αυτών συνέβαλλαν στην αίσθηση αυτή του περάσματος από μια ζωντανή κατάσταση σε μια άλλη.

Οργάνωση διαλέξεων ως TAGS (ετικέτες)

Σε αυτή την ανάρτηση επιχείρησα μια οργάνωση των διαλέξεων σε ετικέτες. Θα τις εξετάσουμε μία-μία αν και σε πολλά θέματα μπορεί να ταιριάζουν πάνω από μια ετικέτα.

Πριν από κάθε μάθημα θα κάνετε μια η περισσότερες αναρτήσεις με το θέμα της εβδομάδας, και κάθε εβδομάδα θα συζητάμε την εξέλιξη του blog. Οι αναρτήσεις μπορεί να είναι σύντομες η και περισσότερο ανεπτυγμένες ανάλογα με τα στοιχεία που βρήκατε. Σε κάθε ανάρτηση θα βάζετε και την αντίστοιχη ετικέτα.

Για την Πέμπτη 4 Μαρτίου παρακαλώ αναρτήστε κάτι σχετικό με την ετικέτα «ΙΣΤΟΡΙΑ» . 

Οι ανακοινώσεις έχουν ετικέτα angelidakis

ΙΣΤΟΡΙΑ
Φύση και αρχαιότητα, ΤΕΜΕΝΟΣ, αρχαίοι ναοί από ξύλο κ μετάφραση σε μάρμαρο, Μυθολογία, επιστημονική φαντασία, Ιούλιος Βερν, ταινίες Ray Harryhousen.
Ruins, Ερείπια, ρομαντισμός. Το Ερείπιο σαν κτίριο που επιστρέφει στη φύση.

ΦΥΣΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ
Animal habitats, φυσικά καταφύγια, σπηλιές
Κατοικίες ιθαγενών, shelter, εθνογραφία και αρχιτεκτονική, vernacular housing

ΑΠΕΙΚΟΝΗΣΗ
(ΤΕΧΝΗ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΛΠ)
Απεικόνιση της φύσης στην τέχνη, ζωγραφική τοπίου, Land Art, Olafur Eliasson, πολλοί άλλοι
Απεικόνιση φύσης σε ταινίες κ videogames, worlds, Farmville, οικονομία-οικολογία,environment, architecture as creation of worlds, interior decorating

ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ
Φύση και μοντερνισμός, το κτίριο σαν παρατηρητήριο της φύσης, Farnsworth house (τα δένδρα είναι μέρος του εσωτερικού), συνεχεία μέσα έξω κλπ. tropicalia, Lina Bo Bardi, Maison Tropicale Jean Prouve,

ΟΥΤΟΠΙΑ
Utopia, Superstudio, continuous surface, megastructures, metabolist architecture
Οικολογία, επιστροφή στον παράδεισο, ακτιβισμός, τέχνη , hippie, παιδία των λουλουδιών κλπ
Φύση και σουρεαλισμός, Fredrik Kiesler, Yves Klein Air Architecture, Dali,

ΑΝΑΨΥΧΗ
Αρχιτεκτονική τοπίου, σχεδιασμός κήπων, terza natura, σχεδιασμός φύσης
Projects: Governors island, Yokohama terminal, Parc de la vilette, biosphere, Eden, Arcosanti
Αναψυχή κοντά στη φύση, ξενοδοχεία, θέρετρα. Μόδα στις διακοπές, the beach, κτίρια σε άγρια τοπία, κατασκευές καταφύγια,

ΧΡΗΣΗ
Καλλιέργειες, αγροτικά, φύση ως παραγωγή, φύση σαν μηχανή παραγωγής. Automatic Agriculture
ANDREA BRANZI,


ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ
Καταστροφή περιβάλλοντος, μολυσμένη φύση, φύση που αλλάζει, στρόβιλος από σκουπίδια στον Ειρηνικό ωκεανό κλπ, ΚΛΙΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ, ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ,

GREEN
ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ
Domesticating nature. Πράσινες πόλεις, πράσινα μπαλκόνια, η γλάστρα σαν μινιατούρα φύσης.
Οικολογική αρχιτεκτονική, σημερινή Green αρχιτεκτονική, R&Sie, AMID, MVRDV, Rahm, Patric Blanck
Biomorphic, organic, Bruce Goff, Paolo Soleri, Drop City, Μάταλα.

ΑΝΑΤΟΛΗ
Φύση και κτίριο στη Γιαπωνέζικη αρχιτεκτονική, από αρχαίους ναούς που κτίζονταν ο ένας πάνω στον άλλο, bonsai, ικεμπάνα, σεβασμός στη φύση,
Tadao Ando, Isozaki, Toyo Ito, Sejima, Fujimoto, Ishigawa και Terunobu Fujimori, Noguchi